Tuesday, December 12, 2017
എത്ര കാതം നടന്നു കാല്‍ ഞരമ്പെത്രവട്ടം തളര്‍ന്നു ക്ഷീണം തിളക്കുംമ്പോഴൂതിയാറ്റാന്‍ ഒരു കാട്ടുകാറ്റിന്റെ കൈകള്‍ മാത്രം ! ദാഹം തളയ്ക്കുന്ന ദേഹത്തിനൊ കുടിനീരുതന്നതീ കാനനച്ചോലകള്‍ നിദ്രതന്‍ നെയ്യുറുമ്പെന്നെ കുത്തുന്ന രാത്രിയില്‍ താരാട്ടുപാടിത്തലോടുന്നതോ ഒരു വനശാഖിതന്‍ ശാഖാഭുജങ്ങള്‍ തളരുന്ന തനുവിനെത്താങ്ങുന്നതും പിളരുന്ന ബോധത്തിലമൃതം തളി – ച്ചമരസാന്ത്വനം പെയ്യുന്നതും ഏവര്‍ക്കുമമ്മയാം കാടുമാത്രം...
ഓർമ്മകളിലേക്കൊരു തിരിച്ചുപോക്ക് എന്ന് ഞാൻ ഈ പുതുച്ചേരി യാത്രയെ വിശേഷിപ്പിക്കുമ്പോൾ ഒരു തരത്തിൽ അതൊരു നുണയാകും, കാരണം ഇതിനു മുൻപ് ഒരിക്കൽ പോലും ഞാൻ ഈ നഗരത്തിൽ എത്തിപ്പെട്ടട്ടില്ല. എന്നാൽ വായിച്ചും കേട്ടും...