Saturday, February 23, 2019
നിഴലിനെപ്പേടിയോ നിനക്കും നിലാവേ പേടിയാണെനിയ്ക്കും ! ശപ്ത തീര്‍ത്ഥങ്ങള്‍ നീന്തികേറിവ- ന്നെന്നെപ്പിണയുന്ന നിഴലുകള്‍ ! ദുഃഖങ്ങളൊക്കെക്കുടിച്ചു വറ്റി - ച്ചൊറ്റക്കിരിക്കുന്ന നേരത്തുപോലും തേരട്ട പോലിഴഞ്ഞെത്തി- ത്തൊലിപ്പുറത്തൊട്ടുന്ന നിഴലുകൾ സാംഖ്യ സംവാദങ്ങളിലെപ്പോഴു – മോര്‍ക്കാപ്പുറത്തെത്തി ഞെട്ടിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന നിഴലുകള്‍ ! സന്ധ്യാവന്ദനം ചെയ്യുന്ന നേരത്തു – പിന്നില്‍നിന്നെത്തിപ്പുണരുന്ന നിഴലുകള്‍ പൗര്‍ണമി നിലാവിൻറെ മുറ്റത്തു...
എത്ര കാതം നടന്നു കാല്‍ ഞരമ്പെത്രവട്ടം തളര്‍ന്നു ക്ഷീണം തിളക്കുംമ്പോഴൂതിയാറ്റാന്‍ ഒരു കാട്ടുകാറ്റിന്റെ കൈകള്‍ മാത്രം ! ദാഹം തളയ്ക്കുന്ന ദേഹത്തിനൊ കുടിനീരുതന്നതീ കാനനച്ചോലകള്‍ നിദ്രതന്‍ നെയ്യുറുമ്പെന്നെ കുത്തുന്ന രാത്രിയില്‍ താരാട്ടുപാടിത്തലോടുന്നതോ ഒരു വനശാഖിതന്‍ ശാഖാഭുജങ്ങള്‍ തളരുന്ന തനുവിനെത്താങ്ങുന്നതും പിളരുന്ന ബോധത്തിലമൃതം തളി – ച്ചമരസാന്ത്വനം പെയ്യുന്നതും ഏവര്‍ക്കുമമ്മയാം കാടുമാത്രം...